Dag Vanessa, ik herinner me nog onze warme ontmoeting op je tentoonstelling in ons Boechoutse theater Vooruit, samen met Tom. Hoe mooi. Hoe getalenteerd. Nog niet zo lang geleden kocht ik een boekje van Dimi, Wolinoti, het houten kind, met jouw illustraties. In het boek of naar je werk kijken wordt nu anders. Met een tristesse in de bewondering voor je illustraties. Je werd heel terecht door de cultuurraad van Boechout genomineerd voor de Prijs van Culturele Verdienste. Je verdient die postuum. Je leeft nu verder in je kunst. Kunst die nog vele mensen zal verwonderen. Warme groet, Koen
Vanessa Verstappen
Oftewel Vanes, Nes, Nessa, Ivan
Internationaal bekroonde illustrator, warmste dochter, liefste (tweeling)zus, coolste tante(n)fee, vonkelende vriendin, zorgzaamste plantjesverzorgster, beste loempiamaakster, entertainer op Tirza’s feestjes, zachtaardigste natuurvriend, boekenjunkie, kattenfluisteraar, rommelmarktjessnuisteraar, superlatiefste lieverd
heeft afscheid genomen van de Grote Boze Wereld.
° Lier 31/12/1981 † Boechout 14/10/2020
Hieronder is plaats voor een troostend woordje.
Een selectie uit haar onvoltooid oeuvre vind je hier.
Veel liefs & sterkte.
Wanneer de zandman nog eens komt
– maar hij komt niet meer –
zullen wij slapen gaan en dromen
van een droom
die niet gedroomd werd
P. van Ostaijen