oktober 23, 2020 om 01:01
Ivan toch,
Alles staat hier op zijn kop en in spiegelbeeld.
Wij leerden mekaar kennen op Sint Lucas in Antwerpen terwijl we nochtans allebei uit hetzelfde dorpje kwamen. Je viel me op aan het perron in Bouwel met je knaloranjerode sjaal en onder de arm een tekenkaft even groot als jij.
We deelden dezelfde muzieksmaak en appreciatie voor de openingsuren van videotheek Sola te Herenthout. Want, ik citeer, 'Waar anders kunde in dit land op ne zondag geniete boekskes laten maken?' Dat de brute uitbater onze prints telkens verkreukt overhandigde, namen we er dan maar bij.
Ik hield van jouw fijne smakelijke humor. Jij had de aanstekelijkste bulderlach! Je nam ons op sleeptouw, je kwam eraan gezoefd, pikte ons op en reed ons overal naartoe. Den Ivan, de Jul en den John.
De zotste trip was die door Wonderland. Wij verzonnen iets op school en ineens zagen wij in ons Huis van Alice onze fantasiewereld tot leven komen. Met acteurs en al. Jouw fragiele tekeningen op de muren, jouw dromen werkelijkheid.
Samen konden wij de onnozelste objecten tot leven brengen. Prullen die anderen in de vuilbak zouden smijten. Een welkome afwisseling van saai papierwerk en administratieve verplichtingen waar we allebei een grondige hekel aan hadden.
Wat heb ik veel van jou geleerd. Jij was mijn raadgever, mijn pocket leerkracht Indesign, mijn makelaar zelfs. Altijd te behulpzaam en zo wijs.
Onmisbaar.
Bedankt, Ivan.
Geniet nu maar van je welverdiende diepe vredige slaap.
Slaapzacht,
X John