oktober 19, 2020 om 21:00
Ivan toch, zo jammer dat je leed ondraaglijk geworden was. Jouw natuurlijk authenticiteit die voor jou misschien meer een vloek dan een zegen was in onze maatschappij, werkte toch enorm inspirerend en zal mij altijd blijven verwarmen. Ook jouw aanstekelijke bulderlach in het Huis van Alice vergeet ik niet. Oh dat waren toch plezante tijden! Slaap zacht Nes, en bedankt om zo'n geweldige vriendin te zijn geweest voor ons Jo! Xxx
Mijn gedachten gaan in deze dagen ook extra uit naar de familieleden en vrienden. Mogen jullie de nodige steun vinden bij elkaar. X